«Εάν οι Θεοί μιλούν, τότε σίγουρα χρησιμοποιούν τη γλώσσα την ελληνική»
Γράφει η Στέλλα Τζιμπιλή*
«Είθε η ελληνική γλώσσα να γίνει η κοινή όλων των λαών», διακήρυσσε ο Γάλλος διαφωτιστής Βολταίρος περίπου τριακόσια χρόνια πριν. Με αυτή την όμορφη ευχή και τιμητική αναφορά στην ελληνική γλώσσα θα μου επιτρέψετε να εκκινήσω ξετυλίγοντας τη συλλογιστική μου αναφορικά με τον προσδιορισμό της σχέσης της Νέας γενιάς με την ελληνική γλώσσα.
Αναντίρρητα, ζούμε στην εποχή της ταχύτητας και της εικόνας, κατά την οποία η γνώση και η παιδεία βάλλονται όσο ποτέ. Αλήθεια αναρωτηθήκατε ποτέ πόσο καλά γνωρίζουμε τη γλώσσα μας, την ιστορία μας, τις ρίζες μας, την ταυτότητά μας… Η ελληνική γλώσσα είναι μία γλώσσα που χρησιμοποιείται ατόφια και αδιάσπαστη πάνω από 3000 χρόνια.
Ο διαχωρισμός της αρχαίας ελληνικής γλώσσας από τη νέα ελληνική δημιουργεί σύγχυση και απίστευτο άγχος κυρίως στους μαθητές, οι οποίοι με τη σειρά τους δικαίως εξανίστανται γιατί είναι υποχρεωμένοι να μιλούν μία γλώσσα μη χρηστική ή ακόμη χειρότερα «μία νεκρή γλώσσα». Δεν έχουμε κατορθώσει ως εκπαιδευτικοί, ως πολιτεία να εξηγήσουμε και να αποδείξουμε έμπρακτα στα παιδιά μας ότι η νέα ελληνική γλώσσα είναι η εξέλιξη της αρχαίας ελληνικής. Η γλώσσα κουβαλάει ζωή και όπως κάθε ζων οργανισμός εξελίσσεται.

