(οποιαδήποτε ομοιότητα είναι συμπτωματική...)
(δείτε και τα υπόλοιπα 2 μέρη)
Τρίτη 7 Μαΐου 2013
Κυριακή 5 Μαΐου 2013
Παρασκευή 3 Μαΐου 2013
“Πάντες δε οι λοιποί Έλληνες να απομακρυνθούν της συναναστροφής του, και να τον στοχασθούν ως εχθρόν” (από τον πολιτικό αφορισμό του Καραϊσκάκη)
Σε νοηματική συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης
παραθέτουμε ορισμένα στοιχεία της “Δίκης του Καραϊσκάκη”, προκειμένου
να δείξουμε τι σήμαινε το πολιτικό κράτος που επαγγελόταν ο Αλέξανδρος
Μαυροκορδάτος, αυτό δηλαδή που βαφτίστηκε “νεωτερικό, προοδευτικό,
σύγχρονο, μοντέρνο”, το “μη δεσποτικό”, το “κράτος δικαίου”, αυτό που
ήθελε να ορίσει πλήρως το ήθος μέσα από την νομική οδό. Φυσικά, εδώ
έχουμε να κάνουμε με μια πρόχειρη και βιαστική εφαρμογή, αφού την “δίκη”
καθόριζε η πρώτη δόση του δανείου, ενός δανείου που αναμενόταν από
στιγμή σε στιγμή, ενός δανείου του οποίου η νόμιμη παραλαβή ήταν ρευστή
και ασαφής. Η κυβέρνηση Πετρόμπεη αν και το είχε προσυπογράψει, στη
συνέχεια το αποκήρυξε και προσπάθησε και να το σταματήσει. Η κυβέρνηση
Γ. Κουντουριώτη είχε προκύψει προ τριμήνου μέσα από ανώμαλες συνθήκες
και συνυπήρχε με την νόμιμη κυβέρνηση Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Προφανής
στόχος της ανωμαλίας ήταν η νομιμοποίηση της παραλαβής του δανείου. Ένας
τρίτος, ενωτικός πόλος που είχε εμφανιστεί προ διμήνου, απείλησε να
ανατρέψει τα πάντα, αφού οι δυο κύριοι απεσταλμένοι της Επιτροπής του
Λονδίνου, Byron και Stanhope, είχαν
προσχωρήσει σ’ αυτόν, βλέποντας ότι το δάνειο ερχόταν να νομιμοποιήσει
την εξουσία της πλευράς Μαυροκορδάτου-Κουντουριώτη και να δημιουργήσει
εμφύλιο πόλεμο. Τι φόβισε ιδιαίτερα την παράταξη Μαυροκορδάτου; το όνομα
“Οδυσσέας Ανδρούτσος” το οποίο αν ενωνόταν με τους δυο
Άγγλους απεσταλμένους του δανείου και πλαισιωνόταν από άλλα πρόσωπα που
βρίσκονταν τυπικά εκτός του κυβερνητικού διδύμου
“Πετρόμπεης-Κολοκοτρώνης”, τότε η παραλαβή του δανείου προς επίτευξη του νεωτερικού έθνους-κράτους ήταν απολύτως καταδικασμένη.
«Πετσούλα, πετσούλα», ποινικοποιημένη υπό της ευρωμανούς thought police
Ο κακός χαμός έγινε με την διαφήμιση γνωστής επιχείρησης ειδικευμένης στις εκνευριστικές διαφημίσεις, με πρωταγωνίστρια την Κατερίνα Στανίση η οποία προσέρχεται ως «νονά» στο υπαίθριο πασχάλιο τραπέζι μιας μέσης μικρομεσαίας ελληνικής οικογένειας, με αρνί στη σούβλα και όλα τα κομφόρ. Από κάθε γωνιά του διαδικτύου (και από ελάχιστες γωνιές της πραγματικής κοινωνίας) ορθώθηκε η κατακραυγή, ότι η εικόνα που δίνει αυτή η διαφήμιση είναι παρακμιακή, καθυστερημένη, οπισθοδρομική, κιτς, μη επαρκώς προοδευτική και τα λοιπά γνωστά. Ιδιαιτέρως ενόχλησε τις πολιτοφυλακές της thought police το ότι ο γυρίζων την σούβλα στην διαφήμιση έφερε υπόλευκο φανελάκι, διότι ως γνωστόν όταν γυρίζεις την σούβλα του αρνιού στους 60-80 βαθμούς Κελσίου οφείλεις να κυκλοφορείς με πλήρη και επίσημη στρατιωτική στολή. Αλλά και το ίδιο το αρνί, το ότι εικονίστηκε στην τηλεόραση –άκουσον άκουσον!- ένα σουβλιστό αρνί.
3η Μαΐου.. 2 χρονιές χωρίς τον Θανάση Βέγγο
Ως φόρος μνήμης και τιμής, ένα μικρό απόσπασμα... δεν θα μπορούσε να ήταν πιο προφητικό.
H εκκλησία του καναπέ
Τις άγιες αυτές μέρες μου έρχεται στον νου αυτό που πριν από 350 χρόνια είχε πει προφητικά ο Όσιος Νείλος από το Άγιο Όρος χωρίς φυσικά να γνωρίζει την σημερινή κατάσταση:
«Θα έρθει η εποχή που οι αρχιερείς και ιερείς, (εκτός ολίγων εξαιρέσεων), θα είναι άντρες κενόδοξοι, παντελώς μη γνωρίζοντες την δεξιάν οδό από την αριστερά και οι εκκλησίες θα στερηθούν ευλαβών και ευσεβών ποιμένων και αλλοίμονο τότε σε αυτούς τους χριστιανούς που βρίσκονται στον κόσμο».
Σήμερα δυστυχώς ζούμε σε αυτή την εποχή. Μια ιεραρχία της ελληνορθόδοξου εκκλησιάς που είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει είναι ένα και το αυτό, γι αυτό και παίρνει να εύσημα, (στην ουσία είναι όνειδος), από τους πολιτικούς που τους βολεύει άριστα αυτή η κατάσταση. Το χειρότερο όμως είναι ότι ενώ η χώρα καταστρέφεται, ενώ η ορθοδοξία απαξιώνεται και διώκεται όλο και πιο φανερά, ενώ οι Έλληνες βυθίζονται στην απελπισία, η ιεραρχία της ελληνικής εκκλησίας είναι σκανδαλωδώς απούσα.
Πριν κοιμηθεί ο μεγάλος εκείνος γέροντας του αγίου Όρους, (ευλογημένο το όνομα του), είχε πει αυτά τα λόγια που ταιριάζουν τέλεια στην σημερινή συγκυρία : «Αν η εκκλησία δεν μιλά για να μην έρθει σε ρήξη με το κράτος, αν οι μητροπολίτες δεν μιλούν για να τα έχουν καλά με όλους γιατί τους βοηθούν σε ιδρύματα, τότε ποιο; θα μιλήσει ;».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)