ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΑΜΑΤΑ-Ο έρωτας των γονέων Κωνσταντίνος Γανωτής

Μαθητής στο 2ο ΕΠΑΛ Κατερίνης πήρε αποβολή επειδή ζήτησε να γίνεται έπαρση της Σημαίας και να ακούγεται ο Εθνικός Ύμνος!

Το υψηλό εθνικό του φρόνημα και η μεγάλη του αγάπη για την πατρίδα του την Ελλάδα, οδήγησαν έναν μαθητή της 1ης τάξης του 2ου ΕΠΑΛ Κατερίνης, στην αποβολή!

Το… σφάλμα του και η… αταξία του, που του στοίχισε την τιμωρία του, ήταν η να αξιώσει από τον διευθυντή του σχολείου, να υψώνεται η Ελληνική σημαία μία φορά την εβδομάδα και να ακούγεται ο Εθνικός Ύμνος, όπως προβλέπεται από τον Νόμο Κ.Δ.Π. 223/97, παρ.33.

(παρ. 33. Σε κάθε δημόσιο σχολείο αναρτώνται καθημερινά τόσοη ελληνική όσο και η κυπριακή σημαία σε διαφορετικούς ιστούς. Μια φορά τη βδομάδα γίνεται επίσημα η έπαρση των σημαιών και ψάλλεται ο Εθνικός Ύμνος σε κοινή συγκέντρωση των παιδιών και με την παρουσία όλου του διδακτικού προσωπικού).

(επισήμανση του ιστολογίου μας: ο ΚΔΠ 223/97 είναι νόμος της Κυπριακής Δημοκρατίας, και όχι της Ελλάδος.)

Ο λόγος για τον Γιώργο Δεμερτζή, ο οποίος όντας πρόεδρος του 15μελους συμβουλίου και προ της ετσιθελικής άρνησης του διευθυντή του, να κάνει δεκτό το αίτημά του, ζήτησε από τους 560 συνολικά μαθητές που φοιτούν στο συγκεκριμένο σχολείο – είναι το μεγαλύτερο της Κατερίνης, να υπογράψουν εάν θέλουν να ακούγεται ο Εθνικός Ύμνος και να υψώνεται η σημαία.
Σύμφωνα με το eleftherologion.blogspot.gr το τελικό αποτέλεσμα ήταν συντριπτικά υπέρ της ιδέας-αιτήματος του Γιώργου Δεμερτζή, αφού οι 530 μαθητές υπέγραψαν «ΝΑΙ», ενώ οι υπόλοιποι 30 «ΟΧΙ».

Ομολογία ενοχής ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ!

"Κάναμε ότι μπορούσαμε για την αμυντική θωράκιση της χώρας στο πλαίσιο των όσων μας άφηνε να κάνουμε η τρόικα. Ελπίζουμε (!!!) να είναι αρκετά γιατί έρχονται καταστάσεις οι οποίες θα χρειαστούν άκρως ετοιμοπόλεμες ΕΔ".

Ομολογεί ο Αβραμό ότι επέτρεψαν σε ξένους παράγοντες να υπαγορεύσουν τον αμυντικό σχεδιασμό της χώρας, και "ελπίζει" (!!!) ότι αυτό ήταν επαρκές. Ελπίζει! Ο Υπεύθυνος όμως ποτέ δεν πάει με βάρκα την ελπίδα, αλλά ενεργεί και λογοδοτεί.

(ΕΝΑΛΙΟΣ ΘΗΡ)

http://www.defencenet.gr/defence/item/e%CE%BE%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B1%CE%BD%CE%AE%CF%83%CF%85%CF%87%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%AD%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B5%CF%88%CE%B5-%CE%BF-%CE%B4%CE%B1%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B5-%CF%81%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%AC%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CF%80%CE%AF%CE%B6%CF%89-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%AC-%CF%80%CE%BF%CF%85

Χρ. Γιανναράς - Η σωτηρία εν Χριστώ: ατομικό ή εκκλησιαστικό γεγονός;

Η 1η Γενική Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος για το Ιεραποστολικό έτος 2014-2015 πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 21/10 στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας. Οι Συνάξεις είναι αφιερωμένες στον Σωτήρα Χριστό και έχουν ως γενικό θέμα «Ιησούς Χριστός: χθες και σήμερον ο Αυτός και εις τους αιώνας».

Πρώτος ομιλητής ήταν ο Καθηγητής Φιλοσοφίας και Συγγραφέας κ. Χρήστος Γιανναράς, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Η σωτηρία εν Χριστώ: ατομικό ή εκκλησιαστικό γεγονός;».

Η Διόρθωση των Κακώς Κειμένων Προϋποθέτει τη Βελτίωση των Καλώς Κειμένων

Γράφει ο Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος 

Συχνά έχουμε την τάση στην Ελλάδα να καυτηριάζουμε τα κακώς κείμενα. Εύκολο να κατακρίνουμε, δύσκολο να αναδείξουμε τα καλά. Ο λόγος εν προκειμένω για τα Ελληνικά Πανεπιστήμια και σχετικό πρόσφατο άρθρο στην Καθημερινή. Είναι απαραίτητο να διορθώνουμε τα κακώς κείμενα, αλλά τι να το κάνουμε αν στη διαδικασία παραμελούμε με καταστροφικές συνέπειες τα καλά του προς διόρθωση αντικειμένου; Πόσο μάλιστα όταν αυτό χρησιμοποιείται πολλές φορές με μη αντικειμενικό τρόπο για την επίτευξη στόχων, όπως για παράδειγμα αναλύεται στη; Διορθώνουμε λ.χ. το πρόβλημα των αιωνίων φοιτητών αλλά στερούμε από την έρευνα τη λιγοστή ζωτική χρηματοδότηση και αφήνουμε τους καλύτερους ερευνητές να φύγουν στο εξωτερικό. 

Ο Μεταξάς και η Υποκρισία της Αριστεράς

 

Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης Πολιτικός Επιστήμων

Ενώ σήμερα θα έπρεπε να τιμούμε με κάθε επισημότητα και με ομοψυχία την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, υπάρχουν πάντοτε οι γνωστοί ‘αρνητές’ της που αρέσκονται στο να εισβάλουν σε χώρους όπου διεξάγονται οι παρελάσεις αλλά και στο να επιμένουν με πομπώδες ύφος ότι το «ΟΧΙ» το ξεστόμισε ο ελληνικός λαός και όχι ο Ιωάννης Μεταξάς. Η Αριστερά, χρόνια τώρα προσπαθεί να ακυρώσει την συνεισφορά του τελευταίου παραγράφοντας τα απτά γεγονότα της ιστορίας ένεκα της δικτατορικής διακυβέρνησής του. 

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την φράση στο βιβλίο ιστορίας της Γ’ τάξης του Λυκείου: ‘ο Ιωάννης Μεταξάς είπε το ΟΧΙ ίσως παρά την βαθύτερη θέλησή του’.

 Και όμως, όλα τα στοιχεία που έχει συλλέξει η ιστορική επιστήμη καταδεικνύουν ότι ο Μεταξάς γνώριζε τις κινήσεις των ιταλικών στρατιωτικών δυνάμεων στον αλβανικό χώρο ενώ είχε ήδη διαρρεύσει αυτές τις πληροφορίες στον βασιλέα Γεώργιο και στην Αγγλία. Μήνες πριν άλλωστε είχε γράψει στον Ιταλό πρεσβευτή ότι «εάν η Ιταλία ήθελε θίξει ζωτικά συμφέροντα της Ελλάδος, και προπαντός την ακεραιότητα του εδάφους της, σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε ότι η Ελλάς θα αμυνθεί της τιμής της και της ακεραιότητός της μέχρις εσχάτων». Αλλά βέβαια, για τους μελετητές της ιστορίας η στάση του δεν προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση εφόσον ήδη από το 1934 είχε την πεποίθηση ότι «η Ελλάς εν ουδεμία περιπτώσει δύναται να ευρεθή εις στρατόπεδον αντίθετον εκείνον εις το οποίον θα ευρίσκεται η Αγγλία». 

Δημ Νατσιός για αυτά που γράφονται στα μισελληνικά βιβλία για την 28η Οκτωβρίου

Οι κυνηγοί της ψυχρής σύντηξης... στην Ελλάδα

Σας φαίνεται πιθανόν να γεννηθεί σήμερα κάπου στη Ξάνθη; Και όμως αυτό ισχυρίζονται ορισμένοι...

Σ' ένα «μαγικό κουτί», υδρογόνο και νικέλιο συντήκονται ψυχρά και τίκτουν - λέει - χαλκό και ανεξήγητα πολλή θερμική ενέργεια. Είναι το θαύμα που περιμέναμε, ή κάτι μεταξύ αυταπάτης και απάτης;

Κάτι πραγματικά περίεργο εκτυλίσσεται διεθνώς, κάτι που παίρνει διαστάσεις «επανάστασης στη Φυσική», αλλά και πιθανώς διαστάσεις... μεγαλοπρεπούς φούσκας. Στην πρώτη περίπτωση μάς υπόσχεται πάμφθηνη ενέργεια από μία χούφτα χώμα, παραγόμενη σε θερμοκρασία δωματίου από μια συσκευή μεγέθους... μιας μηχανής του καφέ. Στη δεύτερη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με ένα δράμα φρούδων ελπίδων και, ενδεχομένως, με μια απατεωνιά απύθμενης θρασύτητας. Και στις δύο περιπτώσεις, σχετίζεται άμεσα και με τη χώρα μας και οφείλουμε να το προσέξουμε.